Зимскиот град на Власите
Гревена била во 1900 година важна станица за Власите – град во кој овчарите слегувале од планините за да ги поминуваат зимите. Мнозина од нив, меѓу кои и оние од Авдела, родното село на браќата Манаки, имале тука куќи за престој преку зимата, додека летото се враќале во своите села.
Германскиот лингвист Густав Вајганд забележал во 1895 година, во своето дело Die Aromunen, дека Гревена броела 80 турски куќи, 120 грчки и само 20 влашки. Но со доаѓањето на зимата, бројот на Власите значително се зголемувал – над 200 семејства доаѓале од Самарина, Смикси или Фурка. Така, градот живеше една необична алтернација: летото бил населуван претежно од Грци, а зимата, за неколку месеци, станувал град претежно со влашко население.
Денес, панорамата забележана од браќата Манаки е избришана од времето – и во буквална, и во фигуративна смисла. Земјотресите и демографските промени го преобразиле градот, џамиите исчезнале, а од старата населба останале малку опипливи траги. Единствениот белег што сè уште постои е саат кулата, која во 1900 година ја доминирала панорамата на Гревена и која јасно се гледа на фотографијата на браќата Манаки – слика составена од повеќе кадри, споени во нивното студио. Денес, кулата тешко се забележува оддалеку меѓу современите згради. Во 1911 година, браќата Манаки направиле и панорамско снимање на градот од истиот набљудувачка точка. Онаа Гревена постои денес само во спомените и во сликите од архивите.
