Традиција, миграција и промени
„Периволи, според традицијата, било основано пред околу двесте години со обединување на три села: Битулци, Карица и Баетан. Како Авдела и Самарина, порано било попросперитетно отколку сега. Тоа настрадало од владеењето на Али-паша, а цесијата на Тесалија направила голема разлика затоа што голем број жители на Периволи презимуваат во Тесалија. По отстапувањето на Тесалија во 1881 година, многу од нив трајно се населиле во градовите. Трикала, која може да се нарече влашка метропола, има околу двесте семејства од Периволи, кои во лето одат во местото наречено Коромилија во ридовите над Калабака. Така, ќе се види дека селото некогаш било многу поголемо од денес. Еден од сточарските гранки во селото било овчарството, а бројот на овците во селото енормно се зголемил до 1877 година, толку многу што пасиштата од Периволи не можеле да примат повеќе овци.
Главна карактеристика на селото е неговото ”мизохори” или плоштадот, на кој, како и со познатиот бор на црквата во Самарина, му завидуваат и соседите. Тоа е широка тераса, делумно природна, а делумно изградена на ридот, со продавници или куќи – неколку ката високи – од три страни. Традиционалната носија на Периволи е иста како во Самарина, а овде повеќе се носи традиционалната облека отколку во Авдела. Како и да е, стилот на Периволи има пократки здолништа, со ципуне и кошула што застануваат над колената, што го прави целокупниот костим помалку украсен“.
Алан Вејс и Морис Томпсон, Номадите на Балканот
