Θέλοντας να εντοπίσω όλους τους οικισμούς που φωτογραφήθηκαν το 1900, βασίστηκα σε παλιούς χάρτες και αναφορές εκείνης της περιόδου, συμπεριλαμβανομένου ενός βιβλίου για τους Βλάχους που εκδόθηκε περίπου την εποχή που ο Μίλτος και ο Γιάννης Μανάκια έβγαζαν τις φωτογραφίες τους. Το βιβλίο είχε τίτλο «Οι νομάδες των Βαλκανίων. Μια καταγραφή της ζωής και των εθίμων των Βλάχων στη βόρεια Πίνδο (The Nomads of the Balkans. An Account of Life and Customs among the Vlachs of Northern Pindus) » και ήταν γραμμένο από τους Βρετανούς μελετητές Alan Wace και Morice Thompson. Έχοντας ανακαλύψει τυχαία τους Βλάχους, οι Wace και Thompson εγκατέλειψαν τις αρχαιολογικές τους εργασίες και άρχισαν να ερευνούν αυτή τη λιγότερο γνωστή και ιστορικά ενδιαφέρουσα λατινόφωνη κοινότητα. Ορισμένες περιγραφές σε αυτή την έκθεση έχουν αντληθεί από το βιβλίο τους, καθώς σε αυτό αντικατοπτρίζονται οι συνθήκες που επικρατούσαν την εποχή λήψης των φωτογραφιών.
Σχετικά με το Μέτσοβο, οι Wace και Thompson σημειώνουν: «Ο οικισμός αποτελείται από δύο τμήματα και το καθένα από αυτά να βρίσκεται εκατέρωθεν μιας βαθιάς χαράδρας. Το μεγαλύτερο και σημαντικότερο τμήμα ονομάζεται Serinu (Προσήλιον) και το μικρότερο είναι γνωστό ως Nkiare (Ανήλιον). Το Μέτσοβο παρουσιάζει την περίεργη ανωμαλία ενός ταλαιπωρημένου χωριού σε σταθερή παρακμή, το οποίο, όμως, διαθέτει ένα σύνολο δημόσιων κτιρίων πολύ ανώτερων από οποιοδήποτε άλλο γειτονικό χωριό. Όλα αυτά οφείλονται στη γενναιοδωρία ορισμένων κατοίκων του, ιδίως του Γιώργου Αβέρωφ».
Η οθωμανική φρουρά και το τζαμί, που σήμερα έχουν εξαφανιστεί, εξακολουθούσαν να υπάρχουν στο Μέτσοβο εκείνη την εποχή. Η φωτογραφία τραβήχτηκε από τους αδελφούς Μανάκια από το Ανήλιο, το μέρος από όπου, όπως φαίνεται, καταγόταν η οικογένεια Μανάκια, καθώς ο παππούς του πατέρα τους είχε γεννηθεί εκεί.
