«Απειροελάχιστα είναι τα χωριά της Πίνδου που βρίσκονται σε ομορφότερη τοποθεσία από τη Βοβούσα. Το ποτάμι, ήδη ένα σημαντικό ρέμα, που δεν είναι εύκολο να διασχίσει κανείς το καλοκαίρι και το χειμώνα γίνεται ορμητικός χείμαρρος, χωρίζει το χωριό σε δύο μέρη, που ενώνονται με μια γέφυρα του συνηθισμένου τουρκικού τύπου: μια ψηλή στενή καμάρα με χαμηλά στηθαία. Τα σπίτια στο χωριό είναι συνήθως αρκετά ψηλά και προσεκτικά χτισμένα για την άμυνα, με λίγα ή καθόλου παράθυρα στο ισόγειο. Το κύριο μέρος του χωριού βρίσκεται στην ανατολική όχθη του ποταμού και η γέφυρα που αναφέρθηκε αποτελεί το μοναδικό μέσο πρόσβασης σε αυτό. Στη μικρή συνοικία της δυτικής όχθης βρίσκεται η εκκλησία του Αγίου Αθανασίου, κοντά στην άκρη της γέφυρας, την οποία φυλάσσει. Η εκκλησία είναι χτισμένη εξ ολοκλήρου από πέτρα, με στέγη με στέρεο θόλο και παραθυράκια.
Όλοι οι κάτοικοι είναι Βλάχοι, αλλά οι άντρες ξέρουν και ελληνικά. Υπάρχει και ελληνικό σχολείο και ρουμανικό, αν και το τελευταίο καταστράφηκε από μια ελληνική συμμορία το 1905 και έκτοτε δεν έχει ξαναχτιστεί. Η κύρια εμπορική δραστηριότητα αφορά την ξυλεία, γιατί η Βοβούσα διαθέτει περισσότερα πριονιστήρια από οποιοδήποτε άλλο βλαχοχώρι. Τα άλλα κοινά βλάχικα επαγγέλματα της εκτροφής προβάτων, της επεξεργασίας μαλλιού και της ιδιοκτησίας μουλαριών ασκούνται επίσης, αν και όχι σε μεγάλο βαθμό, καθώς πολλοί από τους ημιονηγούς που απασχολούνται στη μεταφορά ξυλείας από τη Βοβούσα στα Γιάννενα είναι από τη Σαμαρίνα. Η παραδοσιακή φορεσιά, που αρχικά έμοιαζε πολύ με αυτή της Σαμαρίνας, έχει πλέον αντικατασταθεί κυρίως από παλτά και παντελόνια ευρωπαϊκού τύπου, συχνά à la Franca».
Alan J.B. Wace και Maurice S. Thompson, Νομάδες των Βαλκανίων
